Gottman ve Levenson, çalışmanın sonucunda boşanma için iki kritik dönem olduğunu keşfettiler. İlk dönem, evliliğin ilk yedi yılıydı. Bu 7 yıllık dönem, uzmanlar tarafından genellikle “istikrarsız ve oldukça duygusal” olarak tanımlandı.
İkinci kritik dönem ise çoğu çiftin genç ergenler yetiştirdiği orta yaş süreciydi. Bazı araştırmalar, bu dönemin evlilik memnuniyetinin en düşük noktası olduğunu ileri sürüyor. Gottman ve Levenson, erken boşanan çiftlerin ilişkilerinde başlangıçta daha fazla öfke sorunu yaşandığını; evliliklerinde daha geç boşanan çiftlerin ise daha erken dönemlerde nötr etkiler gösterdiğini tespit etti.
Yorumlar kapalı.