Allah celle celalühû’ya isyanını kâfirlikle başlatan ve bütün yasakları çiğneyen, yaratıcısının kelamına kulak vermeyen kişiler için Rabbimiz “eşkıya” kelimesini kullanmıştır.
Tarihin her döneminde eşkıya olmuştur.
Cennette İblis’le başlayan, dünyada Kâbil’le devam eden bu hareket, kıyamete kadar geceyle gündüzün devam ettiği gibi sürecektir.
İmanın da inkârın da derin kökleri vardır.
Kökü Hz. Âdem’e varan bu İslâm dininin dalları, dünyaya gelecek son adama kadar ulaşacaktır.
Birileri Batılıların kışkırtmasıyla İslâm’ın sonunun geleceği ümidine kapılmasın.
Firavun’un saltanatı, Karun’un serveti, Hâmân’ın mahareti Hz. Musa’ya engel olamamıştır.
Hz. İbrahim’i ateşe atacak kadar gözü dönen Nemrut’un baskıları, İbrahim’in dininin bize kadar gelmesine mâni olamamıştır.
Biz yolumuza, İbrahim’in, Musa’nın, İsa’nın, Muhammed (S.A.V.)’in yoluna devam edelim.
Yüce Rabbimizi Kur’ân okuyarak tesbih edelim.
Namazda secdeye vardığımızda “Sübhâne Rabbiye’l-A‘lâ” diyerek tesbih edelim ki Yüce Rabbimizin sarkıttığı Hablullâhi’l-metîn (sağlam ip)e sarılarak dünya zindanının tuzaklarından kurtulmayı başararak dünya ve âhiretin güzelliklerine kavuşalım.
Allah’ı tesbih etmeyenlerin sonu geliyor.
Tarih mezarlığındaki kitabelerini okursan, sonu gelenler kendini yüceltenler olmuştur.
Firavun, halkını toplayıp “Ben sizin en yüce Rabbinizim” dediğinden dolayı, Rabbimiz onu denizin dibindeki çamurlarda boğdu; suyun içinde cehennemin ateşini buldu, yüceleceğim derken alçaldı.
En sevdiği canının şehit olması, en sevdiği malının Allah yolunda dağıtılması ona en kolay şey hâline gelir.
Kâfirin gücü büyütülmez. Çünkü ondan büyük Allah’a inanmıştır. O Allah, her şeyin sınırını belirlemiştir.
Karınca fil olamaz. Fil de karınca olamaz.
“Eşkıya dünyaya hükümdar olmaz”
“İslâm’ın nurunu kimse söndüremez.”
Yorumlar kapalı.