Bir gün Tahşiye Yayın Evi’ne gittim.
Masada bir adam oturuyordu. Mehmet Nuri Turan.
Karşısında Ali Fuat Ağabey.
Ama Ali Fuat huzursuzdu.
İlk başta kendimden rahatsız oldu sandım.
Sonra fark ettim ki asıl huzursuzluk masada oturan kişidenmiş.
Bir sohbet başlatayım dedim.
Telvihat-ı Tisa’yı okudun mu? diye sordum.
Cevap ne mi oldu?
“İnsan kendi yazdığı kitabı okumaz mı?”
Bak sen şu işe!
Kendi yazdığı kitapmış!
Tabii o zamanlar safız ya…
Biz bunu şahs-ı manevinin bir ifadesi zannettik.
Biz dedik ki şahs-ı manevi, bir vücuttur.
Molla Muhammed yazsa da hepimizin kalemidir.
Ama meğer öyle değilmiş!
Meğer Mehmet Nuri Turan, o yayın evini sinsice ele geçirme derdindeymiş.
Sonra da Risale-i Nur’a yapılan şerhleri tahrif etme planları varmış.
İyi de bu adam kimdi?
Hocaabi’nin yanında, kendini iki numaralı adam diye pazarlayan biriydi.
Ama yanlışlıkla (!) hapse atıldı.
FETÖ, kendi adamlarını içeri atmazdı ya…
Bir illüzyon kazası yaşandı!
Ve şimdi…
Bu şahıs, hocaabiye itibar suikastı yapmak için var gücüyle çalışıyor!
Adam yanlışlıkla hapse düşmüş ama,
şimdi intikamını doğruları saptırarak almaya çalışıyor.
İşte size büyük illüzyon ustası!
Hapisten çıkan adam, iftira kazanını kaynatıyor!
Ama unutma…
Gerçekler bir gün herkesin gözüne batar.
Ve o gün geldiğinde,
kim kimin davasında, kim hangi maskeyle yürüdü, herkes görecek!
Yorumlar kapalı.