Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri, bir elmaya bakarken onu sadece bir meyve olarak görmez. O elmayı Allah’ın varlık ve birliğinin delili olarak değerlendirir ve bunu anlatırken sikke, turra, hatem, mühür gibi kavramları kullanır.
Her elmanın üzerinde sikke-i fıtrat vardır, yani yaratılışın mührü. Bir elmanın kendine has şekli, kokusu, rengi ve lezzeti, rastgele oluşmuş bir şey değildir. Bu özelliklerin her biri, elmanın bir ilim ve irade ile yaratıldığını gösterir.
Her elmanın üzerinde hatem-i hikmet vardır, yani Allah’ın yaratışındaki düzen ve hikmetin mührü. Hikmet, üç anlama gelir: Bir şeyi belirli bir kanun dahilinde yaratmak, onu sanatlı şekilde vücuda getirmek ve faydalı kılmak. Elma, insanın sağlığı için gerekli besinleri içerir. Bedenimize faydalı olması, onun gelişigüzel yaratılmadığını, bir gaye ile var edildiğini gösterir.
Her elmanın üzerinde turra-i samediyet vardır, yani Allah’ın hiçbir şeye muhtaç olmadığını, ancak bütün varlıkların O’na muhtaç olduğunu gösteren işaret. Allah’ın varlığı kendi zatındandır, mekândan ve maddeden münezzehtir. Fakat elma gibi tüm varlıklar, yaratılmak ve varlığını sürdürebilmek için O’na muhtaçtır. Elma, ancak Allah’ın ilminden, kudretinden ve iradesinden gelen bir sonuçtur.
Ve her elmanın üzerinde mührü rahmet vardır. Rahmet, Allah’ın kullarına olan şefkatidir. Allah, bizleri sevdiği için ihtiyaçlarımızı karşılar. Elma, yalnızca bir besin değil, aynı zamanda Allah’ın şefkatinin bir tezahürüdür. Lezzetiyle, kokusuyla, faydasıyla bize ikram edilmiştir.
Bediüzzaman, bir elmaya bakarak Allah’ın varlık ve birliğini anlamanın mümkün olduğunu söyler. Çünkü aynı mührü sadece bir elmada değil, bütün elmalarda, meyvelerde, bitkilerde, hayvanlarda ve hatta yeryüzünün tamamında görmek mümkündür.
Her şeyde aynı mühür, aynı düzen ve aynı sanat vardır. Bu da bize gösteriyor ki, her şeyin yaratıcısı birdir ve O, Samed’dir. Her şey O’na muhtaçtır, fakat O hiçbir şeye muhtaç değildir.
Yorumlar kapalı.