KERNEK’TE DEĞİŞİM: KAYBOLAN DEĞERLER VE GÖÇ EDENLER
Bir mahalle değiştiğinde, sadece binalar yıkılıp yenileri yapılmaz.
İnsanlar gider. Hatıralar silinir. Ruh kaybolur.
Kernek de zamanla değişti.
Bir zamanlar dut ağaçlarının gölgesinde sohbet edilen, çocukların sokaklarda oyun oynadığı, evlerin bahçelerinden mis gibi ekmek kokularının yükseldiği mahallede artık eski sıcaklık yok.
O eski dostluklar, sabaha kadar süren sohbetler, kapının önüne bırakılan komşu ekmekleri… Hepsi bir hatıra oldu.
Zaman içinde Kernek’in insanları yavaş yavaş mahalleyi terk etmeye başladı.
Bazıları daha iyi bir hayat umuduyla büyük şehirlere göç etti.
Bazıları eski mahalle kültürünün kaybolduğunu görüp Kernek’in artık Kernek olmadığını fark etti.
Ve mahalle değiştikçe, eskiden o sokaklarda yürüyen, dost meclislerinde oturan, kapısını her zaman açık tutan insanlar birer birer eksildi.
Büyüklerin yerini artık kimse dolduramadı.
Bir zamanlar herkesin birbirini tanıdığı, herkesin birbiriyle selamlaştığı Kernek’te artık kimse kimseyi tanımıyor.
Sokaklarında yürürken tanıdık bir yüze rastlamak zor.
Dut ağaçlarının altında oturan yaşlılar yok.
Mahallede doğup büyüyen çocuklar, artık başka şehirlerde yaşlanıyor.
Peki, geriye ne kaldı?
Kernek hâlâ bir mahalle mi, yoksa sadece adı kalan bir semt mi?
Bir zamanlar Kernek’in sokaklarında yankılanan sesler, şimdi apartmanların arasında boğulup gitti mi?
Eski komşular bir araya gelse, aynı mahalleyi bulabilirler mi?
Yoksa Kernek, çoktan geriye dönüşü olmayan bir değişimin içinde mi kayboldu?
Bu yazı dizisi yedi bölümden oluşmaktadır.
Devam edecek
.jpg)
Yorumlar kapalı.