Ramazan Risalesi’ni okumaya devam ediyoruz. Elhamdülillah, yedinci nükteyi de bitirdik. Üstad Bediüzzaman Hazretleri, bu nükteyle bize Ramazan-ı Şerif’in uhrevi ticaret ve ziraat açısından ne kadar büyük bir fırsat olduğunu anlatıyor.
Nasıl ki bir padişah, tahta çıkış günü bayram ilan eder ve o gün herkes için müstesna bir gün olur… Cenab-ı Hak da Kur’an’ın nazil olduğu Ramazan’ı adeta manevi bir bayram gibi yaratmış. Bu ayda işlenen her bir amel, sahir vakitlerde on sevap alırken, Ramazan’da binler, Kadir Gecesi’nde ise otuz bin kat sevap kazanıyor.
Ama mesele sadece aç kalmak mı?
İmam Gazali Hazretleri orucu üç dereceye ayırıyor:
Birinci Derece: Avamın Orucu
Oruç deyince akla sadece yemek ve içmekten uzak durmak geliyor. Sahur yap, akşama kadar aç kal, iftarda tıka basa ye… Peki ya diğer uzuvlar? Göz, kulak, dil? Bunlara oruç tutturulmadığında, gerçekten oruç tutulmuş olur mu?
İkinci Derece: Havasın Orucu
Oruç, sadece mideye değil, tüm duyulara oruç tutturmaktır. Harama bakmamak, gıybet etmemek, yalan konuşmamak, Kur’an’la meşgul olmak… Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ne buyuruyor?
“Kim oruçlu olduğu halde yalan söylemeye ve kötü söz söylemeye devam ederse, Allah’ın onun aç kalmasına ihtiyacı yoktur.”
Üçüncü Derece: Ehassül Havasın Orucu
Bu en üst dereceye ulaşanlar için oruç, sadece bedensel değil, kalben ve ruhen bir arınmadır. Kalbinde Allah’tan başka hiçbir şeye yer bırakmayanların orucu. Tüm dünyevi bağları kırıp, tam bir manevi yoğunlaşma ile Ramazan’ı geçirmek… İşte bu seviyeye ulaşanlar, Ramazan’ı gerçekten bin aydan hayırlı hale getiriyorlar.
Evet, Ramazan sadece aç kalmak değil. Mesele, orucu nefsin dizginlenmesi, ruhun terbiye edilmesi için bir fırsat bilmek.
Peki sen hangi seviyedesin?
Yorumlar kapalı.