Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öperek…
Bir bayram sabahına daha uyandık. Gönüllerimizde tatlı bir heyecan, içimizde tarifsiz bir huzur var bugün. Kurban Bayramı… Paylaşmanın, kucaklaşmanın, affetmenin ve hatırlamanın en güzel halidir bu mübarek günler.
Her yıl yeniden gelen, ama her seferinde yüreğimizi ilk defa dokunur gibi ısıtan bayram sabahları vardır. Belki bir çocuk kahkahasında, belki uzun zamandır görüşemediğimiz bir akrabanın, arkadaşın sesinde, belki de sadece bir elin elimizi sıcacık kavrayışında saklıdır o bayramın ruhu.
Bugün; kırgınlıkların yerini kucaklaşmaların aldığı, gözyaşlarının tebessüme dönüştüğü, sofraların bereketle, gönüllerin ise sevgiyle dolduğu bir gündür.
Kurban Bayramı, yalnızca etin değil, sevginin, merhametin ve paylaşmanın da pay edildiği özel bir zamandır. Kurban ibadetinin özünde, her şeyden önce Allah’a yakınlaşma arzusu yatar. Bu ibadet, aynı zamanda bizlere; kardeşimize, komşumuza, yoksula ve yetime de merhametle yaklaşmayı, paylaşmayı ve dayanışmayı öğretir. Çünkü bu bayram, insanı Allah’a yakınlaştırırken, gönülleri de birbirine bağlayan manevi bir köprüdür.
Dünyanın dört bir yanında nice mazlum, nice yalnız yürek var ki; bir selamla, bir dua ile, bir parça umutla yola devam ediyor. Bizler, kalbimizin sesine kulak verdiğimiz sürece, dünyanın neresinde olursa olsun bir cana dokunabiliriz.
…
Yorumlar kapalı.