Her şey güzel gidiyordu…
Hocaabi dizinin dibine oturtmuş, ilim veriyordu.
Kalem tutmayı bile bilmeyenler, onun sayesinde bir şeyler öğreniyordu.
Hocaabi sofraya koyuyordu, onlar kaşıklıyordu.
Sonra…
Ne olduysa oldu!
İlim aldıkları Hocaabi’yi hedefe koydular.
Bir anda ahkâm kesmeye, dillerine dolamaya başladılar.
Bir bakıyorsun, düne kadar Hocaabi’nin gölgesinde yürüyenler, bugün onu sapkın ilan etmeye çalışıyor.
Ne değişti?
Hocaabi mi değişti?
Hayır.
Onlar değişti!
Çünkü Hocaabi durduğu yerde duruyor.
Ama onlar menfaatleri için kıble değiştirdi.
Dün Hocaabi’nin dizinin dibinde oturanlar, bugün masanın diğer tarafına geçti.
Dün “Efendim, ne buyurursunuz?” diyenler, bugün “Hocaabi yanlış söylüyor” diye caka satıyor.
Bir de çıkmış, meydan okuyorlar:
“Hocaabi yanılıyor.”
Peki, beyefendiler…
Siz kimsiniz?
Hadi bakalım…
Madem Hocaabi’nin bildiğinden daha fazlasını biliyorsunuz,
Madem büyük alimleri bir çırpıda silip atabiliyorsunuz,
Oturun, bir Şerh-ül Akaid okuyun da görelim.
Molla Lütfü ne dedi?
“Siz bir kere hoca değilsiniz.”
Çok net, çok açık!
Çünkü hoca olmak için ilim lazım…
Bilgi lazım…
Biraz da edep lazım!
Ama sizde ne var?
Dedikodu var.
Fitne var.
Hainlik var.
Düne kadar Hocaabi’nin yanında bir Bismillahirrahmanirrahim’i bile doğru düzgün okuyamayanlar…
Bugün Hocaabi hakkında ahkâm kesiyor!
Hani eskiler der ya…
“Elini öptüğünüz hocayı, elinizin tersiyle itmeyin.”
İşte tam da bu!
Hocaabi aynı Hocaabi…
Değişen, sizsiniz!
Sizin gibiler de çok gördü bu dünya…
Dün el pençe duranlar,
Bugün Hocaabi’nin kellesini istiyor.
Ama unutmayın…
Kendi Hocaabi’sine ihanet eden,
Oturduğu sofraya ihanet eden,
Aldığı ilme ihanet eden,
Kendi ihanetinde boğulur!
Murat Çetin
Yorumlar kapalı.