Eğitim, insanlığın en kadim ve en kutsal mirasıdır. Ancak bugün, bu mirasın üzerine inşa edilen sistem, kendi çöküşünü hazırlıyor. Sanayi devriminin kaslarına ve fabrikaların ritmine göre şekillenen eğitim modeli, 21. yüzyılın dijital, esnek ve sürekli dönüşen dünyasında artık işlevsiz kalmıştır. Sınıflar, öğrencileri bilgiyle doldurduğumuz birer depo; öğretmenler, bu bilgiyi aktaran birer bant sistemi; sınavlar ise bu sürecin kalite kontrol mekanizması haline geldi.
Peki, bu sistem gerçekten ‘eğitim’ mi, yoksa bir tür ‘öğrenme endoktrinasyonu’ mu? Bu soruyu sormak, mevcut eğitim paradigmasını kökten sorgulamak anlamına gelir. Çünkü bugünün eğitim sistemi, çocukların zihinlerini özgürleştirmek yerine, onları standart kalıplara hapsediyor. Bu durum, sadece bir başarısızlık değil, aynı zamanda bir insanlık trajedisidir.
Yorumlar kapalı.